“Wil je mijn Valentijn zijn?”
Ik stel hem de vraag en hij kijkt me vragend aan. Ik kijk een beetje uitdagend terug. “Gewoon, wil je zaterdag mijn Valentijn zijn?” Hij knikt, draait zich lachend om en gaat verder met het inschenken van de koffie.
In mijn jonge jaren lag er eens een Valentijnskaart in mijn brievenbus van een mysterieuze afzender. Verliefd als ik was, hoopte ik dat de kaart van die ene jongen kwam; de jongen over wie ik droomde, in de hoop dat hij dezelfde droom had als ik.
Het waren de jaren dat ik op de modevakschool zat met een dynamische vriendengroep. We zagen elkaar op het schoolplein, in het café en dansend in de club tot in de kleine uurtjes. Bij elke ontmoeting met een vriend dacht ik: ben jij het die me deze kaart stuurde? Door de mysterieuze kaart begon ik me ongemakkelijk te voelen. Hoe kon ik reageren op lieve woorden als ik de afzender niet kende?
Aan die ene, van wie ik hoopte dat hij de afzender was, durfde ik het niet te vragen. Hij was geliefd bij velen en ging op in hun aandacht. Ik was dat jaar een muurbloempje en had geen date op Valentijnsdag.
Jarenlang richtte ik de etalages van verschillende winkels in. Als de winteretalage klaar was, verheugde ik me op de eerstvolgende in februari: de Valentijnsetalage. Met een verzameling van fluwelen harten, rode rozen en hartvormige doosjes in glanzend papier, omhuld met veren, gaf ik vorm aan de dag van de liefde.
Waar het voorheen draaide om het schrijven van een persoonlijke kaart, is deze dag sinds de jaren negentig een groot commercieel succes geworden. Vooral de verkoop van bloemen, lingerie en sieraden piekt; restaurants draaien topuren. En toch houdt een groot deel van de Nederlanders er niet van. Te veel commercieel gedoe?
Er is genoeg over de oorsprong van Valentijnsdag terug te vinden. De dag wordt al eeuwen gevierd in Engeland en de Verenigde Staten, en in de jaren vijftig waaide het feest van Sint-Valentinus over naar de rest van Europa.
Het is de dag waarop je extra aandacht geeft aan de liefde. Voor je liefste, of misschien wel voor jezelf? Hoe waardevol is het om jezelf datgene te geven waar je blij van wordt en jezelf onvoorwaardelijk te omarmen? Geef jezelf je lievelingsbloemen, schrijf je naam in het zand, voer diepe gesprekken met jezelf en dans op Flowers van Miley Cyrus.
Een grote verrassing, een aanzoek; op deze dag kan het allemaal. Een hotel boeken met een tapijt van geurende rozenblaadjes, samen baden in het dennengroen van een wellnessresort met een vijfgangendiner. Een goudkleurig hangertje met een naam om je nek, of een ring met je lievelingssteen. De diepe bevestiging van elkaar zien en verbinden.
Maar wat als de schoonheid juist in het kleine ligt? Een attentie, een gedichtje, een zelfgemaakte maaltijd, samen wandelen aan zee of een dag vol omhelzingen. Laat het iets zijn waar je oprecht blij van wordt. Hoe heerlijk is dat?
Ik denk terug aan de Valentijnsdagen die geweest zijn. Aan de heerlijke bonbons van pure chocolade die smolten in mijn mond. Aan de keren dat ik een kaart kreeg, en de keren dat ik ze zelf verstuurde naar degenen die me lief waren. De reactie van een dierbare vriendin die met betraande ogen liet weten dat dit precies was wat ze nodig had. Mijn zus, die geen partner had, maar zich door mijn kaart toch geliefd voelde. Het verwarmt mijn hart nu ik eraan terugdenk. Het voelt zo waardevol dat ik hen mijn liefde stuurde, nu ze er niet meer zijn.
De afbeeldingen op de kaarten deden me denken aan de poëzieplaatjes die ik als jong meisje verzamelde. Hartjes met Cupido en glitterende vogeltjes. De handgeschreven gedichtjes in het album, ter herinnering aan al die lieve oma’s, mama’s, tantes en vriendinnetjes die een liefdesgedichtje schreven. Ik lees het bekende, eenvoudige versje weer: “Rozen verwelken, schepen vergaan, maar onze liefde blijft eeuwig bestaan.” De vergankelijkheid van materialen en schoonheid tegenover de liefde die altijd aanwezig blijft; dat betekent nu meer voor me dan ik als kind kon bevatten.
Dat zijn de dingen waar Valentijnsdag me aan herinnert. De Dag van de Liefde kun je op vele manieren vieren; doe het vooral op jouw manier. Stuur elkaar liefde, verras jezelf, verras de ander en verzend hartjes.
Ik verheug me op mijn Valentijn en wens je een dag vol liefde.
