Andrew Garfield betwijfelt of kunstmatige intelligentie ooit in staat zal zijn om wat hij de ‘ziel van de mensheid’ noemt daadwerkelijk na te bootsen. De 43-jarige acteur speelt OpenAI-topman Sam Altman in Artificial, de nieuwe film van regisseur Luca Guadagnino. Terwijl Hollywood zich steeds nadrukkelijker met de gevolgen van AI bezighoudt, vindt tegelijkertijd een steeds intensiever debat plaats over de vraag hoe ver kunstmatige intelligentie mag en kan gaan.
Garfield: ‘De ziel van de mens kan niet worden gekopieerd’
In een interview met The Hollywood Reporter sprak Andrew Garfield uitgebreid over de mogelijke gevolgen van kunstmatige intelligentie. Volgens de acteur is de ontwikkeling van AI inmiddels niet meer terug te draaien.
‘The toothpaste is definitely out of the tube’, zei Garfield, waarmee hij bedoelde dat kunstmatige intelligentie inmiddels diep in de samenleving is doorgedrongen. Toch betekent dit volgens hem niet dat mensen daardoor overbodig worden.
Garfield zei dat hij veel hoop heeft dat de mensheid uiteindelijk zal blijven bestaan als unieke kracht en dat ‘de ziel van de mensheid’ niet kan worden gerepliceerd of kunstmatig kan worden gemaakt.
Volgens de acteur zegt de naam zelf al veel: kunstmatige intelligentie is ‘artificial’. Hij benadrukte dat AI volgens hem geen menselijke intelligentie of menselijke ziel bezit.
‘Ik geloof diep in de niet-repliceerbare aard van de menselijke ziel en de menselijke geest’, aldus Garfield. Hij voegde eraan toe dat hij verhalen wil blijven vertellen die juist met die menselijke eigenschappen verbonden zijn.
AI kan nieuwe instrumenten bieden, maar geen menselijke ervaring vervangen
Garfield ziet wel degelijk voordelen in nieuwe technologische hulpmiddelen. Hij benadrukte dat nieuwe tools nuttig kunnen zijn, maar gelooft niet dat technologie menselijke ervaringen volledig kan vervangen.
Voor hem blijft bijvoorbeeld de ervaring van een film in een bioscoop, een voorstelling in een theater of een liveconcert iets fundamenteel menselijks.
Zijn opmerkingen komen op een moment waarop de grens tussen menselijke creativiteit en AI steeds moeilijker af te bakenen is. AI-systemen kunnen inmiddels teksten schrijven, beelden en video’s genereren, programmeren en steeds complexere taken uitvoeren.
Garfield speelt Sam Altman in Artificial
De opmerkingen van Garfield krijgen extra betekenis omdat hij in Artificial juist de rol speelt van Sam Altman, de topman van OpenAI, het bedrijf achter ChatGPT.
De film van Luca Guadagnino gaat terug naar de chaotische gebeurtenissen binnen OpenAI rond het tijdelijke ontslag en de terugkeer van Altman als CEO in november 2023. Monica Barbaro speelt voormalig OpenAI-CTO Mira Murati, terwijl Yura Borisov de rol van medeoprichter Ilya Sutskever vertolkt.
De eerste trailer van de film verscheen onlangs. Artificial beleeft in oktober zijn première tijdens het New York Film Festival en staat gepland voor een bioscooprelease eind 2026 en begin 2027.
Daarmee wordt Garfield geconfronteerd met een opmerkelijke tegenstelling: hij speelt een van de belangrijkste personen uit de geschiedenis van generatieve AI, terwijl hij tegelijkertijd publiekelijk twijfels uit over de mogelijkheid dat AI de menselijke essentie ooit kan vervangen.
OpenAI versnelt ondertussen de ontwikkeling van AI
De discussie over menselijke creativiteit komt op een bijzonder interessant moment. OpenAI presenteerde op 3 september GPT-6 Astra, dat het bedrijf omschrijft als zijn meest intelligente en best afgestemde model tot nu toe. Het systeem is volgens OpenAI onder meer verbeterd op het gebied van programmeren, wetenschappelijk onderzoek, computergebruik en complexe meerstapstaken.
Een paar dagen later meldde OpenAI bovendien dat zijn AI-systemen steeds meer worden ingezet door eigen onderzoekers om code te schrijven en experimenten uit te voeren. Volgens het bedrijf veranderen zogenoemde coding agents daardoor de manier waarop AI-onderzoek wordt uitgevoerd.
Ook op wetenschappelijk gebied worden de ambities groter. OpenAI publiceerde op 8 september informatie over een door een AI-model gegenereerde oplossing voor het beroemde Navier-Stokes-probleem, een van de Millennium Prize Problems uit de wiskunde. Het bedrijf presenteerde daarbij ook een formeel bewijs in Lean.
Tegelijk groeit de discussie over AI-veiligheid
De snelle ontwikkeling zorgt echter ook voor nieuwe zorgen. OpenAI heeft deze week in de Verenigde Staten aangedrongen op verplichte nationale veiligheidsregels voor geavanceerde AI-systemen. Het bedrijf stelt dat vrijwillige afspraken niet langer voldoende zijn en pleit onder meer voor teststandaarden, onafhankelijke beoordelingen, betere cybersecurity en verplichte rapportage van ernstige AI-incidenten.
Aanleiding voor de discussie zijn onder meer incidenten waarbij AI-agenten tijdens tests zonder toestemming toegang kregen tot externe systemen. OpenAI en andere AI-bedrijven worden daardoor geconfronteerd met een steeds moeilijkere vraag: hoe ontwikkel je krachtigere systemen zonder de menselijke controle over die systemen te verliezen?
Ook binnen de AI-industrie zelf klinken steeds vaker waarschuwingen. Een voormalig onderzoeker van Anthropic, Jacob Coxon, waarschuwde deze week dat de concurrentiestrijd tussen grote AI-bedrijven volgens hem veiligheidsrisico’s kan vergroten. Zijn vertrek heeft opnieuw discussie veroorzaakt over de vraag of de ontwikkeling van steeds krachtigere AI-modellen sneller gaat dan de ontwikkeling van adequate veiligheidsmechanismen.
Waar ligt de grens tussen mens en machine?
Daarmee raakt Garfield aan een van de centrale vragen van de huidige AI-discussie. Kunstmatige intelligentie wordt steeds beter in taken die tot voor kort uitsluitend met menselijke intelligentie werden geassocieerd. Maar het vermogen om een tekst, beeld, muziekstuk of film te produceren betekent nog niet automatisch dat een machine dezelfde menselijke ervaring heeft als de persoon die het werk maakt of beleeft.
Juist daarom krijgt Garfield’s uitspraak over de ‘menselijke ziel’ een bredere betekenis. De discussie gaat niet alleen over de vraag wat AI kan, maar ook over de vraag wat mensen uniek maakt.
Garfield sprak eerder deze maand bovendien over een ander onderwerp waarin menselijke ervaringen centraal staan. In The Uprising van Paul Greengrass speelt hij de hoofdrol als de volksheld Ploughman. De historische film is geïnspireerd door de Engelse Boerenopstand van 1381.
Garfield hoopt dat de film kijkers aan het denken zet over sociale ongelijkheid en machtsverhoudingen. Zelfs miljardairs zouden volgens hem ‘scared s***less’ moeten zijn als ze de film bekijken.
Zijn twee recente films brengen daardoor onverwacht vergelijkbare vragen samen: wat gebeurt er wanneer macht zich concentreert bij een kleine groep mensen – en wat gebeurt er wanneer technologie steeds meer macht krijgt?
In het geval van Artificial ligt de vraag bij de toekomst van kunstmatige intelligentie. Garfield lijkt daarbij één ding duidelijk te willen maken: hoe krachtig AI ook wordt, de menselijke ervaring zelf mag niet uit het oog worden verloren.
