In dit artikel ontdek je het verhaal van een unieke kunstenaar die klassieke schilderkunst combineert met de rauwe energie van de gabbercultuur. Van festivals tot verfijnde portretten: zijn werk balanceert tussen traditie en rebellie en roept vragen op over kunst, vrijheid en expressie.
April doet wat ie wil, zo ook ik, zo ook mijn buurman.
De takken waren gesnoeid en ik liep met de groene container naar het pleintje. De zon scheen tegen de saffier blauwe lucht, het was een warme lentedag.
Een kunstenaar in de straat: eerste indruk en ontmoeting
Geluiden van vogeltjes en een getik van een schuddend balletje in een metalen bus.
De walmen van spuitverf vloog langs me heen. De geur die me zo bekend is uit de tijd dat ik decors in zilver en goud spoot.
Ik keek zijn tuin in, een barok-lijst lag op schragen om goud gespoten te worden. ‘Hi, ben je weer lekker bezig, heb je weer iets in te lijsten,’ vroeg ik hem?
‘Ik heb een evenement in de Silverdome en het moet voor morgen klaar zijn.’ Hij wendde zijn blik af om zijn focus te houden op het spuitwerk. Ik merkte dat hij nu geen tijd had voor een praatje en liep verder. ‘Veel succes!’ riep ik. ‘Jaaaa,dank je! ‘riep hij terug.
Van gabbercultuur tot meesterwerken: zijn artistieke ontwikkeling
Stefan, mijn buurman van twee huizen verderop is kunstenaar, en niet zomaar een.
Een ongekend talent die zijn schilderkunst ontwikkelde naast zijn creatieve fulltime baan. Hij deed een paar workshops. Veelal door de oude meesters te bestuderen en YouTube-filmpjes te bekijken ontwikkelde hij zijn eigen toets. Hij werd het vak meester.
Toen hij hier kwam wonen viel mijn oog al op hem, zijn look, zijn bril, hij is arty dacht ik. Aussies, bomberjacks opgeschoren haar, Nike Air Max. Veel te vinden op festivals. Zijn feesten met Gabberhouse op oudejaarsnacht om het nieuwe jaar in te luiden was voor mij duidelijk dat hij een gabber is. En in de termen van gabbers te blijven ben ik een zwabber.
Nog niet zo lang geleden was hij een van de schilders bij Sterren op het Doek en schilderde hij Rafael van der Vaart. Hij had ervoor gekozen om Rafael te portretteren in een iconische, Carlo-Colucci achtige trui, het favoriete merk onder gabbers. Elke gebreide kabel die hij schilderde, vertelde iets over Rafaels leven en voetbalcarrière. De namen van zijn kinderen, zijn rugnummers, de clubs, familie, de Spaanse vlag. Hij had het er allemaal in verwerkt. Met oog voor detail werd het een kleurrijk schilderij.
Eerder mocht ik al eens bij hem om het hoekje kijken. Gefascineerd door zijn olieverftechnieken en hoe hij gezichten schildert, is het altijd een leuk buurt moment.
Hij is vooral te vinden op Gabber Festivals waar hij posters verkoopt van zijn schilderwerken, Limited Editions Art Prints. Zijn laatste serie, Art Core Golden Age of Gabber is spraakmakend geweest op zijn laatste live tour Gabber event in the Silverdome.
Controverse en creativiteit: wanneer kunst grenzen raakt
Van hogerhand werd een van zijn posters verwijderd omdat het te stoot aangevend zou zijn en dat het gebruik van harddrugs populair zou maken. Met zwarte stiften werd er een mondkapje getekend om de afbeelding van het portret Braincracking te veranderen die afgebeeld is op zijn flyers.
Zo nieuwsgierig als ik was vroeg ik me af hoe schokkend een afbeelding kan zijn dat het niet gepresenteerd mocht worden.
In zijn huiskamer hing een serie van de Golden Age Gabber Art.
Ik keek naar het portret van een jonge vrouw, haar ogen kijken me met een bepaalde blik aan. zo op het eerste gezicht zag ik niet iets schokkends. Met haar rechter wijsvinger drukt ze haar rechter neusvleugel dicht en met haar linkerhand heeft ze het welbekende plastic koffielepeltje met een M in haar handen. Stefan vertelt me dat deze lepeltjes allang uit de handel zijn om het plastic gebruik te verminderen en niet omdat het het ideale lepeltje was om de perfecte hoeveelheid gram op te snuiven.
Al ben ik geen liefhebber van dit genotsmiddel, ik ben wel een liefhebber van de kunsten, van de vrijheid in creatie, van vrijheid in stijlen en kleuren. En dat heeft hij, deze kunstenaar die zo nu en dan de grenzen opzoekt. Soms onbewust, soms bewust met een intens rebelse reflectie van zijn visie met Gabber Royalty.
Vers van de pers zag ik zijn laatste werk. Een van onze Royalty’s heeft hij met een oranje dress geschilderd met een print op haar rug. Een eerbetoon aan een iconisch moment uit de Nederlandse cultuur.
Geïnspireerd op het legendarische Holland-shirt van Thunderdome – een stuk dat binnen enkele minuten uitverkocht was en daarmee direct cultstatus bereikte.
De kenmerkende zwart oranje strepen vormen het kloppende hart van dit schilderij, rauw, energiek en onmiskenbaar Nederlands.
De geportretteerde vrouw kijkt over haar schouder, met een blik die zowel zacht als onaantasbaar is.
De combinatie van klassieke portretkunst en de rebelse visuele tal van hardcore cultuur maakt zijn werken uniek.
Samen met deze gabber stond ik in zijn keuken waar hij enthousiast vertelt over zijn portretten uit de Gouden Eeuw. De glanzende satijnen jurken met kant en parels worden vermengd met de welbekende mode details van het Australian kangaroo logo. Zijn portretten zijn vol met verwijzingen en symboliek uit deze tijd. Hij laat zijn favoriete penselen zien die hij laatst had aangeschaft. De verfstreek gaat lekkerder met deze haren. Een man van mijn hart, zijn liefde voor kleur en symboliek geeft me inspiratie. Daar hoefde ik deze keer niet voor naar het museum.
Ik, het licht vangend voor mijn schilderijen door de ramen van mijn dakkapel en hij bij zijn keukenraam. Twee mensen, twee kunstenaars, zo verschillend in stijl, in dezelfde straat met dezelfde liefde voor de kunsten.
